Time Alone

Soms loop je met vragen rond waar niet meteen een antwoord op is. Hoe wil je verder met je loopbaan? Met je leven? Wat wil je afronden of waar wil je een begin mee maken?

 

 

Een volgende stap kan soms lang op zich laten wachten. Nadenken helpt. Praten ook. Maar soms helpt niets. Het niets van wachten, van alleen zijn, van verdragen en voldragen.

Iets in je weet de weg wel. Maar dat meldt zich pas als je stil bent en luistert naar wat er achter de toeters en bellen van elke dag hoorbaar is. En dan opeens begint je reis. Je moet weg. ‘Thuis’ ben je vaak wat anderen in je zien en van je verwachten. Je bent vooral horizontaal verbonden – in relaties, afspraken en verplichtingen. Er wordt aan je getrokken en soms raak je volkomen verstrikt in wat er allemaal ‘moet’. Aan je verticale verbinding kom je nauwelijks toe. Echt goed aarden wordt moeilijker. En je relatie met ‘boven’ schiet er al helemaal bij in.

Elke betekenisvolle reis kent drie fasen. Het begint met een vage onrust, het gevoel dat er iets gebeuren moet, dat er iets mist, maar je weet niet precies wat. Dan onderneem je de reis, je doet ervaringen op. Tenslotte keer je terug en geef je je inzichten een plek.

1. Voorgevoel: er moet iets gebeuren. Voorbereiden van de reis, je intentie formuleren. Afscheid nemen van het vertrouwde, van thuis. De eerste intakegesprekken, nadenken over waarom je dit wilt, je weerstanden ervaren, met geliefden en belangrijke anderen praten en op enig moment een besluit nemen.

2. Nieuwe ervaringen opdoen, gebied zonder kaart, in duisternis, inwijding, ceremonie, dromen, alleen zijn. Angst ervaren en een plek geven.  De tijd in Collabassa. De eerste dagen rust, wandelen, tot stilstand komen en steeds helderder krijgen welke overgang je wilt markeren. Dan je 24 uur alleen, met je eigen gedachten, plannen en rituelen. En dan je terugkeer de volgende morgen. Ontvangen worden, je verhaal vertellen en je toon zetten voor het vervolg.

3. Incorporeren. Een plek geven, betekenis geven, de nieuwe fase ingaan. Aan wie vertel je het? Hoe ga je om met terugval? De laatste dag in Collabassa. Terug naar de andere, gewone, werkelijkheid. De drukte van een markt, cadeautjes voor thuis, meedoen in de wereld. Later ook je reis naar huis, je aankomst, je taken en verantwoordelijkheden weer oppakken – maar ook eventueel van de hand wijzen. Een nieuw begin.