Wheel of life

Als individu ervaren we het leven lineair, het een gebeurt na het ander.  En er is een begin en een einde. Voor het begin was er niets en na het einde idem dito. Of niet – maar dat weten we niet zeker.

Eerst ben je klein, dan word je groot en dan ga je dood. Het beste kun je zo snel mogelijk groot te worden, dat zo lang mogelijk te blijven en als het zover is,  zo snel mogelijk dood te gaan.

Ooit ervoeren we het leven meer als cyclisch. Natuurlijk draaide je je eigen ‘rondje’ – maar je maakte ook onderdeel uit van een groter geheel. Van een familie of een groep, die voor jou bestond en  na jou ook zou bestaan. Dat wist je in elk geval wél zeker.

Dit perspectief herkende men ook in de natuur. De seizoenen wisselden elkaar af, net als in het leven. Eerst de jeugd, dan de adolescentie, dan de volwassenheid en tenslotte de ouderdom. En na de ouderdom weer de jeugd. Na zomer volgt herfst, dan winter en lente. En dan weer zomer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *