Over mij

Ik ben van 1953. Iets na de echte baby-boom en net te jong voor provo. Het RK geloof viel bij mij in vruchtbare aarde – ik vermoed dat mijn fascinatie voor taal en rituelen daar vandaan komt. Ik studeerde later letteren, werd leraar, trouwde met wie de liefde van mijn leven werd, werd vader, werkte hard en werd langzaam maar zeker gek.

Mijn geloof was zo’n beetje tegelijk met de hele RK-zuil verdampt – maar de hang naar diepte en betekenis bleef. Ik volgde wanhopig cursussen psychologie, werd vrijmetselaar, deed Reiki, en in 1990 zegde ik mijn baan op en werd ik coach. Twee jaar later raadde een collega me aan om een Vision Quest te volgen bij the school of lost borders  in de VS. Ik wilde wel eens weten wat ik nou aan moest met mezelf. Het was een van de meest indrukwekkende ervaringen van mijn leven – terwijl de opbrengst misschien weinig spectaculair oogt:  het drong eindelijk echt tot me door dat ik in de eerste plaats vader was en dat daar de sleutel tot geluk lag.

Vision Quest is een ritueel zo oud en zo universeel als de mensheid. Het markeert oorspronkelijk de overgang tussen adolescentie en volwassenheid, tussen ‘ontvangen’ en ‘geven’. Een periode van 4 dagen en nachten de woestijn in of de berg op, zonder eten, zonder tent, zonder vuur – met een deken en wat water. Alleen tussen de hemel en de aarde. Zonder afleiding, zonder anderen: samenvallen met je zelf. Dromen en bidden om een inzicht, een ‘vision’, een teken.

Na die dagen luisterden de ‘elders’ naar je verhaal, je angsten, de dieren die je pad hadden gekruist. Door terug te geven wat ze gehoord hadden, door je volwassen naam te laten kiezen en te markeren wat jouw bijdrage zou zijn voor de kinderen, de toekomst, werd het ritueel afgesloten.

ik heb Vision Quest in deze vorm in totaal drie keer gedaan, in Death Valley, over een periode van 20 jaar. Eerst om de overgang tussen adolescent en volwassene nog eens ‘over te doen’. Ook een keer om de overgang tussen leven en dood te onderzoeken. En een keer om van mijn’guides’ de zegen te krijgen om in Europa een aan onze cultuur en historie aangepaste versie aan te bieden.

Ik noem mijn versie ‘Time Alone’. Ik bied een rustplaats aan, goed eten, informatie over de levensfasen en hun pendant in de loopbaan. Ik stel vragen en luister naar je reflectie. Je bent 24 uur alleen met water en een deken in de natuur van Ligurië. Bij terugkomst wacht je een goed ontbijt en een luisterend oor voor wat je hebt meegemaakt en mogelijk een eerste inzicht in de betekenis van dit ritueel voor jou.